EN: FOB (Free on Board) | DE: FOB (Free on Board)
Definicja
FOB (Free on Board — Franko Burt Statku) to jedna z najczęściej stosowanych reguł Incoterms w handlu morskim. Zgodnie z nią sprzedający jest zobowiązany dostarczyć towar na pokład statku wskazanego przez kupującego w ustalonym porcie załadunku. W momencie załadunku towaru na statek ryzyko utraty lub uszkodzenia przechodzi ze sprzedającego na kupującego.
Przy warunkach FOB kupujący jest odpowiedzialny za: organizację i opłacenie transportu morskiego (frachtu), ubezpieczenie cargo, odprawę celną importową oraz wszelkie koszty od momentu załadunku. Sprzedający odpowiada za: produkcję/zakup towaru, transport do portu załadunku, załadowanie na statek, odprawę celną eksportową.
W kontekście celnym wartość FOB nie jest równoznaczna z wartością celną w UE. Ponieważ wartość celna w UE jest określana na bazie CIF, importując towar na warunkach FOB należy do ceny towaru doliczyć koszty frachtu morskiego i ubezpieczenia do portu wejścia na obszar celny UE. FOB jest stosowany wyłącznie w transporcie morskim — odpowiednikiem dla transportu lądowego/lotniczego jest FCA (Free Carrier).
Przy warunkach FOB kupujący jest odpowiedzialny za: organizację i opłacenie transportu morskiego (frachtu), ubezpieczenie cargo, odprawę celną importową oraz wszelkie koszty od momentu załadunku. Sprzedający odpowiada za: produkcję/zakup towaru, transport do portu załadunku, załadowanie na statek, odprawę celną eksportową.
W kontekście celnym wartość FOB nie jest równoznaczna z wartością celną w UE. Ponieważ wartość celna w UE jest określana na bazie CIF, importując towar na warunkach FOB należy do ceny towaru doliczyć koszty frachtu morskiego i ubezpieczenia do portu wejścia na obszar celny UE. FOB jest stosowany wyłącznie w transporcie morskim — odpowiednikiem dla transportu lądowego/lotniczego jest FCA (Free Carrier).
Podstawa prawna
Incoterms 2020 (ICC)